Stary jak świat prolog to pierwotnej wersji Zemsty.
Publikuję go tu ze względu na sentyment, który do niego odczuwam. I co uważniejsi czytelnicy może czegoś się o historii bohaterów dowiedzą...
Brązowowłosa kobieta stała nad otwartą, leżącą na łóżku walizką, przyciskając do ucha srebrny telefon.
- Spokojnie, wszystko jest załatwione. Lecimy normalnym samolotem. Będziemy bezpieczni. Nigel załatwił nam lewe papiery. Nie, nie ma szans, żeby nas zaczęli ścigać. Dostałam od rady pozwolenie na opuszczenie Wielkiej Brytanii. Wszystko będzie dobrze. To do zobaczenia. Kocham cię. – dokończyła i się rozłączyła, wzdychając głęboko.
Podsłuchująca całą tę rozmowę złotowłosa dziewczynka stała cichutko w przedpokoju, ściskając w rękach piłkę.
Publikuję go tu ze względu na sentyment, który do niego odczuwam. I co uważniejsi czytelnicy może czegoś się o historii bohaterów dowiedzą...
Brązowowłosa kobieta stała nad otwartą, leżącą na łóżku walizką, przyciskając do ucha srebrny telefon.
- Spokojnie, wszystko jest załatwione. Lecimy normalnym samolotem. Będziemy bezpieczni. Nigel załatwił nam lewe papiery. Nie, nie ma szans, żeby nas zaczęli ścigać. Dostałam od rady pozwolenie na opuszczenie Wielkiej Brytanii. Wszystko będzie dobrze. To do zobaczenia. Kocham cię. – dokończyła i się rozłączyła, wzdychając głęboko.
Podsłuchująca całą tę rozmowę złotowłosa dziewczynka stała cichutko w przedpokoju, ściskając w rękach piłkę.
